Məbədin ürəyi
Od
Atəşgahda əsas olan həmişə od idi — insan əli ilə yandırılan yox, yerin özündən çıxan. Məhz bu təbiət möcüzəsi yeri müqəddəs etmişdi.
Məbədin ürəyi
Atəşgahda əsas olan həmişə od idi — insan əli ilə yandırılan yox, yerin özündən çıxan. Məhz bu təbiət möcüzəsi yeri müqəddəs etmişdi.
Abşeron yarımadası təbii qazla zəngindir; bu qaz əsrlər boyu səthə sızır və havada alışırdı. Bu sönməz odlar Azərbaycana adını verdi — «Odlar Yurdu».
Od
Mərkəzi qurbangahın üstündə və hücrələrdə yeraltı qazla qidalanan alov yanırdı. Səyyahlar əsrlər boyu Suraxanının «əbədi odlarını» Şərqin möcüzələrindən biri kimi təsvir edirdilər.
Lakin 1969-cu ildə təbii alov söndü: ətrafda intensiv qazçıxarma yeraltı ehtiyatları tükətdi. Məbəd odsuz qalmasın deyə, indi alov şəhər qaz şəbəkəsindən verilir.
Od
Atəşgah Abşeronun yeganə odu deyil. Yaxınlıqda Yanardağ — «yanan dağ» yanır; onun yamacı çıxan qaz sayəsində bir neçə əsrdir alovlanır.
Birlikdə onlar odun niyə Azərbaycanın rəmzinə çevrildiyini izah edir — qədim ziyarətgahlardan tutmuş müasir gerbdəki və memarlıqdakı alov dillərinə qədər.
Odun təbiəti
Alovu Abşeronun dərinliklərindən çıxan qaz qidalandırırdı.
Qazçıxarma ehtiyatları tükətdi və təbii od söndü.
Məbəddəki alov şəhər şəbəkəsindən verilən qazla saxlanılır.
Yaxınlıqdakı yanan dağ — Abşeronun daha bir əbədi odu.
Təbii odun sönmə tarixi mənbələrdə fərqli göstərilir; ümumi qəbul olunmuş tarix 1960-cı illərin sonudur.